Mag jij er zijn?

sleepZe moest altijd zoveel van zichzelf. Alle ballen in de lucht houden en vooral doorgaan. Soms gaf haar lichaam aan dat het tijd was om rust te nemen, door hoofdpijn of andere pijnen. Het stoepje dat ze elke dag afstapt, blijkt opeens een enkelbreker.

Ongelukken doen ons  beseffen dat het tijd wordt voor een andere strategie. Veel mensen zijn de eerste paar dagen van hun vakantie doodmoe of ziek om te herstellen van overmatige inspanning en stress. In mijn praktijk komen ook mensen die nog een stapje dieper zijn gegaan. Nergens meer zin in en ook de energie voor het werk ontbreekt. Hoe krijgen ze alles zo snel mogelijk weer op de rit? Met die coachvraag komen mensen bij mij, sterke mannen en vrouwen die altijd alle touwtjes strak in handen hebben.  

Dan is het hoogtijd om te gaan voelen. Vaak is dit griezelig als de trauma’s uit het verleden groot zijn en is er angst om erdoor overspoeld te raken. Ik laat mensen zien dat de gebeurtenissen uit het verleden niet opgerakeld hoeven worden om ze een plek te kunnen geven. Zolang zij zich er maar niet meer tegen verzetten en beseffen dat de ervaringen deel van hen zijn en hen hebben gemaakt tot de persoon die ze nu zijn. Personen die je hebben gekwetst of beschadigd, kunnen vergeven worden. Dat is iets anders dan goedpraten. Door het los te laten ontstaat er ruimte en vrede in ons hart. Wat we vaak aanvankelijk niet zien, is dat nare ervaringen naast veel verdriet ook veel positiefs kunnen brengen, op een later moment. Een enorme innerlijke kracht bijvoorbeeld.

Voor mensen die zich lange tijd hebben afgesloten voor hun gevoel is het vaak heel lastig om erbij te komen. Dat lukt dan ook niet met praten alleen. Woorden komen voort uit je ratio en wat je onder woorden weet te brengen, dat wist je al. Om op dat diepere gevoelsniveau te komen zoek ik naar manieren om de gedachten even stil te krijgen. Bijvoorbeeld met tekenen, geleide visualisatie, door middel van een opstelling of het lopen van een labyrint. Welke weg we ook kiezen, het leidt tot diepere inzichten vanuit een innerlijk weten.

Een hele basale vraag is dan: “Mag ik er zijn? Ben ik goed genoeg, ook zonder dat ik iedere dag weer mijn stinkende best moet doen en zonder dat ik telkens weer moet bewijzen dat ik het waard ben?” Deze existentiële vraag kom ik regelmatig tegen in mijn coaching praktijk. Ooit heeft iemand ons doen geloven dat we alleen maar lief of goed zijn als we doen wat ons gevraagd wordt, als we presteren en ons best doen. Sommigen krijgen zelfs nooit een compliment, waardoor ze nog harder hun best gaan doen om er te mogen zijn.

Ik leer je om naar jezelf te glimlachen in de spiegel ongeacht je daden, om gewoon blij met wie je bent.