Spelen

IMG_3908Wanneer speel jij nog? Spelen zonder dat het resultaat telt, zonder dat je verantwoordelijk bent, maar puur voor de lol? Spelen waarin je jezelf verliest, onbezonnen en zorgeloos kunt zijn? Volwassenen zijn het vaak verleerd.

Iedere jaar brengen we een week door op het landgoed Charme in de Loire streek in Frankrijk. Voor een creatieve week zonder weerga. Er bestaat een plek waar iedereen mag zijn wie hij is, waar delen vanzelfsprekend is en waar een open en ongedwongen sfeer heersen. Mensen kunnen er spelen, creëren en experimenteren in de dagelijkse workshops op gebied van alle kunsten.  Het spelen maakt je als een kind, onbevangen en zonder gene. Je raakt aan een laag in jezelf die in het dagelijks leven met alle regels en moeten bijna niet meer aan bod komt. De gebundelde creativiteit die dan vrij komt leidt tot geweldige producties, super veel lol en een enorme energie boost.

Ik heb me wel eens afgevraagd wat maakt dat de creatieve energie vrij kan komen. Het heeft te maken met oordeelloos kunnen zijn. Normaal gesproken hebben we een sterke zelfcensuur die je vertelt wat hoort en hoe je je hoort te gedragen. Maar ook die bepaalt hoe hoog de lat ligt en dat je er eigenlijk niks van bakt. Hierdoor houd je je in en durf je je niet voluit te uiten of te geven. Ook de nadruk op het resultaat maakt dat het experiment, het proces en het spelen ondergeschikt gemaakt worden. Het moet meteen helemaal goed zijn. Dit zie je ook veel in organisaties waar mensen vooral afgerekend worden op resultaten. Het blijft er veilig en binnen de lijntjes, wat ten koste gaat van vernieuwing en ook van werkplezier. Echte uitdagingen ga je aan door uit je comfortzone te treden en iets aan te gaan wat je eigenlijk niet durft. De grenzen aan wat je kan, worden voor een groot deel bepaald door de beperkingen die je jezelf oplegt, vanuit de overtuiging dat je het niet kan. Zo heb ik de overtuiging dat ik niet kan zingen. Toch heb ik meegedaan aan het maken van een opera van 1 minuut, met uithaal! Ik kan niet zeggen hoe dit voor de luisteraars was, maar zelf hebben wij er geweldig veel plezier in gehad.

Ieder jaar weer hebben we het gevoel dat een week te kort is en ook vragen we ons af hoe je dit gevoel kunt incorporeren in je dagelijks leven. Hoe zorg je ervoor dat je blijft spelen? Wat je energie geeft komt vaak pas achteraan in de rij na alle dingen die af moeten, als daar dan nog tijd voor over is. Vaak niet. Sommige mensen maken een afspraakje met zichzelf dat ze bijvoorbeeld één of twee uurtjes per week mogen spelen, bijvoorbeeld door te sporten. Sporten is meestal wel competitief en dus gericht op het resultaat (winnen). Iets maken is ook een vorm van spelen, maar in je eentje spelen is lang zo leuk niet als samen spelen. Hoe zou het zijn als er een plek is waar je altijd mensen kan ontmoeten om samen mee te creëren, niet alleen in de vakantie? Een plek waar je je op kunt laden, waar je ongegeneerd en onbezorgd kan zijn zonder dat iemand je raar vindt en waar helemaal jezelf mag zijn. Het creëren van zo’n plek is onze droom!